ಮಾನವ ಸಮಾಜವು ನಿಜ ಮತ್ತು ನಾಟಕದ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಾಟಕಮಂದಿರದಂತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಲವರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಗೌರವ, ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಲಾಭ ಅಥವಾ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಪಡೆಯಲು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿ ಕಪಟತನದ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೇ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೂ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮರೆಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವರು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೀತಿ-ನಿಷ್ಠೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ನಡೆ-ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರು ಸಮಾಜಸೇವೆಯ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಕಪಟತನವು ಸಮಾಜದ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮುಖವಾಡಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವೇದಿಕೆಯಾಗಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಅತಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸು, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ, ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವಲ್ಲ.
ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಅನುಭವಗಳು ನಮಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತವೆ — ಸತ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಮರೆಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅದು ಒಂದು ದಿನ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಮುಖವಾಡಗಳು ಕೆಲಕಾಲ ಜನರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಸದಾಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಲವೇ ಒಂದು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಮುಖವಾಡಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ನಿಜವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಪಟ ಮುಖವಾಡಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸರಳತೆ ಮಾನವನ ನಿಜವಾದ ಅಲಂಕಾರಗಳು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
ಕೊನೆಗೆ, ಜೀವನ ನಮಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ: ಮುಖವಾಡಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಸತ್ಯವೇ ಶಾಶ್ವತ. ಅದನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
ಬರಹ : ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಜೇಶ್ ಗಟ್ಟಿ
