ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಾದ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಳೆಗಳು ಇಂದು ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿದವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾರಕಾಸ್ತ್ರಗಳಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಶತಮಾನದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಪದವಿಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೂ, ಎಷ್ಟೇ ನಾಗರಿಕರೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಂಡರೂ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಬದಲು ಹಣದ ಹಪಾಹಪಿ ಮನೆಮಾಡಿದಾಗ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಕುಸಿಯತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟಕಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ನೈತಿಕ ಅಧಃಪತನ. ವಿದ್ಯಾವಂತರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೇ ಇಂದು ಕಾನೂನಿನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ, ಅದನ್ನು ಬ್ಲಾಕ್ಮೇಲ್ ಮಾಡುವ ದಂಧೆಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿ, ಸುಳ್ಳನ್ನೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತರುವ ಈ ಕುತಂತ್ರಿಗಳು ಸಮಾಜದ ಗೌರವವನ್ನೇ ಹರಾಜು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾದ ವಿಶೇಷ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಇಂದು ಕೆಲವು ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುಲಿಗೆಯ ಆಯುಧಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವ್ಯಂಗ್ಯವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು? ಇದು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಪರಾಧವಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಕಾನೂನಿನ ಅಂಕುಡೊಂಕುಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಾಪಾರ.
ಇಂದು ಹಾದಿಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ದರೋಡೆಗಳಿಗಿಂತ ಕಚೇರಿಗಳ ಒಳಗೆ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಎಂಬ ಮುಖವಾಡದಡಿ ನಡೆಯುವ ‘ಮಾನಸಿಕ ದರೋಡೆಗಳು’ ಭೀಕರವಾಗಿವೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಸಂದೇಶ ಅಥವಾ ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ‘ಮಾನಭಂಗದ ಕೇಸು ಹಾಕುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದು ಬೆದರಿಸಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ವಸೂಲಿ ಮಾಡುವ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಕಾನೂನು ತಜ್ಞರ ತಂಡ ಇಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ನಿಜವಾಗಿ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಕಾನೂನನ್ನು ‘ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್’ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಹಣದ ಸುಲಿಗೆಯಲ್ಲ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವದ ಕೊಲೆ. ಸಂಬಂಧಗಳ ನಡುವೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಸಂಚುಗಳು ಮನೆಮಾಡಿವೆ. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವಗಳು ಕೇವಲ ‘ಸೆಟಲ್ಮೆಂಟ್’ ಎಂಬ ಹಣದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿವೆ. “ಹಣ ಕೊಟ್ಟರೆ ಕೇಸು ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ” ಎನ್ನುವ ಮಾತುಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ ಎಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಗೆದ್ದಂತೋ ಅಥವಾ ಹಣದ ದಾಹ ಗೆದ್ದಂತೋ? ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪಿಡುಗಾಗಿವೆ. ಇಂತಹವರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದ್ಧತೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಾಗಲಿ ಕೇವಲ ಭಾಷಣದ ಸರಕಷ್ಟೇ. ಬದುಕುವ ಕಲೆ ತಿಳಿದ ಈ ‘ಜಾಣ ಮೃಗಗಳಿಗೆ’ ಬಾಳುವ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ.
ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಕೆಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಬ್ಲಾಕ್ಮೇಲ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹನಿ ಜೇನಿನಂತೆ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ವಿಷಸರ್ಪವಾಗಿ ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ತಿರುಚಿದ ವಿಡಿಯೋಗಳು, ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದ ಎಡಿಟಿಂಗ್ ಕಸರತ್ತುಗಳು ಇಂದು ಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ಅಪರಾಧಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿವೆ. “ಸತ್ಯ ಹೇಳುವವನಿಗಿಂತ ಸತ್ಯದಂತೆ ನಟಿಸುವವನೇ ಇಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತ” ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಾಲವಿದು. ಆದರೆ ಈ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮೃಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೀಳುಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿದೆ. ಕೊನೆಗೂ ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕಾದ ಸತ್ಯವೊಂದಿದೆ; ಲೌಕಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ವಾದ-ವಿವಾದಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಸುಳ್ಳಿನ ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ‘ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ’ ಎಂಬ ಪರಮೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲೇಬೇಕು. ಹಣದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬದುಕನ್ನು ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವವರಿಗೆ ಕಾಲವೇ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ತಳಹದಿಯಿಲ್ಲದ ಕಾನೂನು ಬಲಹೀನವಾದರೆ, ನೈತಿಕತೆಯಿಲ್ಲದ ಸಮಾಜ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ನೂಕಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅನ್ಯಾಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಗಳಿಸುವ ಹಣಕ್ಕೆ ಹೊಳಪಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬದುಕು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಹಣ ಗಳಿಸುವ ಯಂತ್ರವಲ್ಲ; ಅದೊಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ ನಂಬಿಕೆಯ ದಾರ. ಈ ದಾರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಕನಸು ಕಾಣುವವರು ನೆನಪಿರಲಿ, ನೀವು ಬಿತ್ತಿದ ವಿಷದ ಬೀಜ ನಾಳೆ ನಿಮ್ಮದೇ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬಹುದು. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಈ ದಂಧೆ ನಾಳೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ಸುಡಬಹುದು. ನ್ಯಾಯದ ಕನ್ನಡಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿರುಕು ಬಿಡುವ ಮುನ್ನ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಮರುಶೋಧನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಸತ್ಯ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಪೀಠದ ಮೇಲಿರುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಿಗಬಾರದು; ಅದು ನಮ್ಮ ಒಳಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೂಡಿಬರಬೇಕು. ಅಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿ. ಶುಭ ಹಾರೈಕೆ: ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯೇ ನಮಗೆ ಪರಮೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವಾಗಲಿ. ಹಣದ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಮೆಲುದನಿ ಅಡಗಿ ಹೋಗದಿರಲಿ. ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಸಮಾಜದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ದೈವದ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸದಾ ಇರಲಿ. ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗಿರಲಿ, ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿರಲಿ.
✍️ ಬರಹ: ದಯಾನಂದ ರೈ ಕಳ್ವಾಜೆ
