ಮಕ್ಕಳು ದೇವರು ನೀಡಿದ ಅಮೂಲ್ಯ ಕೊಡುಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಜೀವಂತ ಶಕ್ತಿಗಳು. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳೇ ನಾಳಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ವೈದ್ಯರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಕೃಷಿಕರು, ಆಡಳಿತಗಾರರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರಿಕರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇವಲ ಅಂಕ ಗಳಿಸುವ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸದೆ, ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ, ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಲಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಾಲ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಹಂತ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಲಿಯುವ ವಿಚಾರಗಳು, ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಪಡೆಯುವ ಅನುಭವಗಳು ಅವರ ಇಡೀ ಬದುಕಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗುತ್ತವೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮನೋಭಾವ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯದು-ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಅಂಕಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ಅಂಕಗಳೇ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಅಳತೆಯಾಗಬಾರದು. ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಸೃಜನಶೀಲತೆ, ಕ್ರೀಡಾಸಕ್ತಿ, ಕಲಾತ್ಮಕತೆ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗೂ ಸಮಾನ ಆದ್ಯತೆ ದೊರೆಯಬೇಕು.
ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯವೇ ಅವರ ಭವಿಷ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು. ಇಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಹರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ, ಹಸಿರು ತರಕಾರಿಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಸೊಪ್ಪು, ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳು, ರಾಗಿ, ಜೋಳ ಮತ್ತು ಸಿರಿಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಜಂಕ್ ಫುಡ್, ಅತಿಯಾದ ಸಕ್ಕರೆ, ಕೃತಕ ತಂಪು ಪಾನೀಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಆಹಾರಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದು, ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದು, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಕಾಪಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ನಿದ್ರೆ ಪಡೆಯುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬದುಕಿಗೆ ಅಗತ್ಯ.
ಮಕ್ಕಳ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಓಟ, ಕಬಡ್ಡಿ, ಖೋಖೋ, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಫುಟ್ಬಾಲ್, ವಾಲಿಬಾಲ್, ಈಜು, ಯೋಗ ಮತ್ತು ಇತರ ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕ್ರೀಡೆಗಳು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಶಿಸ್ತು, ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ತಂಡದ ಮನೋಭಾವ, ನಾಯಕತ್ವ, ಸೋಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಗುಣ ಮತ್ತು ಗೆಲುವನ್ನು ವಿನಯದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ದೂರದರ್ಶನದ ಮುಂದೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕಳೆಯುವ ಬದಲು ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.
ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದರ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಆಟಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು, ನಿರಂತರ ವಿಡಿಯೋ ವೀಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಅನಗತ್ಯ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪರದೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣಿನ ಆಯಾಸ, ತಲೆನೋವು, ನಿದ್ರೆಯ ವ್ಯತ್ಯಯ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ ಏಕಾಗ್ರತೆ, ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ನೇರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಬೈಲ್ ಇಲ್ಲದೆ ಇರಲಾರದಷ್ಟು ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಾಲಕರು ಸಮಯದ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಓದುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಅಪರಿಚಿತರೊಂದಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಅನಗತ್ಯ ಸಂದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಅಪರಿಚಿತ ಲಿಂಕ್‌ಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಬಾರದು ಎಂಬ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಬೇಕು. ಪಾಲಕರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು, ಆಟವಾಡಲು ಮತ್ತು ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಮುಂದಾಗಬೇಕು.
ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಗಿಡಮರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳು, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವವೈವಿಧ್ಯವೇ ನಮ್ಮ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವೂ ತನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದಂದು ಒಂದು ಸಸಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀರನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬಾರದು, ವಿದ್ಯುತ್ ಉಳಿಸಬೇಕು, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿಡಬೇಕು. ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಒದಗಿಸುವುದು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ರೂಢಿಯಾಗಬೇಕು. ಪರಿಸರ ಉಳಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಾನವ ಬದುಕು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು.
ಕೃಷಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬು. ಅನ್ನದಾತ ರೈತರು ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ಬೆಳೆದ ಆಹಾರವೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಆಧಾರ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಕೃಷಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷಿಯ ಮಹತ್ವ, ರೈತರ ಪರಿಶ್ರಮ, ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ, ಬೀಜಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ನೀರಿನ ಮಿತಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಸಾವಯವ ಕೃಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆ ನೀಡಬೇಕು. ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಕೈತೋಟಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ತರಕಾರಿ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವ ಅನುಭವ ದೊರೆಯಬೇಕು. ರೈತರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ, ಆಹಾರವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಗೌರವಯುತ ಕಾಯಕವೆಂದು ಕಾಣುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಬೇಕು.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗೆ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಪಾಠವೂ ಅಗತ್ಯ. ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಕಿರಿಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ಬಡವರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುವುದು, ಜಾತಿ-ಧರ್ಮದ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಬದುಕಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಾಗಿವೆ. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕಾಯಕ ಮತ್ತು ದಾಸೋಹದ ತತ್ವಗಳು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಮದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಲ್ಲವು. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ಬದಲಾಗಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಗುಣ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಬೇಕು.
ಶಾಲೆಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗದೆ, ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಜ್ಞಾನಮಂದಿರಗಳಾಗಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಂಥಾಲಯ, ಆಟದ ಮೈದಾನ, ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ, ಪರಿಸರ ಕ್ಲಬ್ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಕ್ರೀಡೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆ, ಬಾಲ್ಯವಿವಾಹ, ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಜ ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಡೆಯಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿಗೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ಬಾಲ್ಯ, ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತ ಬದುಕಿನ ಹಕ್ಕಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಮಿತಿಯಿರಬಾರದು. ಅವರ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು ಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೇರದೆ, ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಅವಮಾನಿಸುವ ಬದಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಿದ್ದಬೇಕು. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಉತ್ತರಿಸುವ ತಾಳ್ಮೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವುದು ಅವರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆ ಕೇವಲ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ದಿನವಾಗಬಾರದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಮೂಡಿಸುವ, ಅವರ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದ ದಿನವಾಗಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಕ್ರೀಡಾ ಅವಕಾಶ, ಪರಿಸರ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಕೃಷಿಯ ಅರಿವು, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸುಂದರ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಧ್ಯ.
ಮಕ್ಕಳು ನಾಳೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದ ಅಮೂಲ್ಯ ಭಾಗವೂ ಹೌದು. ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸೋಣ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸೋಣ, ರಕ್ಷಿಸೋಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸೋಣ. ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯ ಕೃತಕ ಲೋಕದಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರತಂದು ಪುಸ್ತಕ, ಪ್ರಕೃತಿ, ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ನೈಜ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳು ನಗಲಿ, ಕಲಿಯಲಿ, ಆಟವಾಡಲಿ, ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿ, ಸಾಧಿಸಲಿ; ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ಆರೋಗ್ಯ, ಪರಿಸರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬೆಳಕು ಸದಾ ಬೆಳಗಲಿ. ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಉಜ್ವಲವಾದಾಗಲೇ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಉಜ್ವಲವಾಗುತ್ತದೆ.
